Μετρώντας «σπασμένα παράθυρα»- του Βαγγέλη Καινούργιου

Ένα παράδειγμα για τη «Θεωρία των Σπασμένων Παραθύρων» στην καθημερινότητα μιας πόλης θα μπορούσε να είναι και η άθλια κατάσταση των οδοστρωμάτων της, εξαιτίας της παρατεταμένης παραμέλησής τους από τη δημοτική αρχή. Η συγκεκριμένη θεωρία διατυπώθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 80, μετά από ένα ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα, που απέδειξε πως όταν ένας βανδαλισμός ή μια καταστροφή στον δημόσιο χώρο δεν επιδιορθώνονται αμέσως τότε η συνέχεια προς την πλήρη απαξίωσή του και ταυτόχρονα την ενίσχυση αντικοινωνικών συμπεριφορών είναι μονόδρομος. Μάλιστα, η παραμέληση επιταχύνει την υποβάθμιση του δημόσιου χώρου πιο γρήγορα από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα.

Τι σημαίνει όμως αυτό για την τρέχουσα κατάσταση των δρόμων της Πρέβεζας; Σημαίνει πως όταν το οδικό δίκτυο αφήνεται να ρημάξει, η ζημιά ξεπερνά τα όρια της οδηγικής δυσκολίας και επηρεάζει καταλυτικά την ψυχολογία και τη συμπεριφορά των πολιτών. Και εξηγούμαι δια παραδείγματος.

Όταν π.χ. φτάσει ο πολίτης στον κόμβο στου Σουρτζή με τα διπλοπαρκαρισμένα Ι.Χ., την κατατρυπημένη Νικοπόλεως και την Καλημέρη σαν βομβαρδισμένο τοπίο επί μήνες, γιατί να μην επιχειρήσει να περάσει δια της μεθόδου «φτου ξελευθερία», ξεχνώντας τον Κ.Ο.Κ. και εξασκώντας παραλλήλως τα γαλλικά του με ανοιχτό ή κλειστό παράθυρο; Εντελώς λάθος βέβαια μια τέτοια συμπεριφορά, αλλά ας πάει κάποιος ένα πρωί προς τα εκεί και μετά να μας πει αν είναι διαφορετικά τα πράγματα.

Θα μπορούσα να αναφέρω περισσότερα παραδείγματα, όμως τι νόημα έχει; Όλη η πόλη είναι έτσι. Όταν ξεκινάει ο Πρεβεζάνος το πρωί και δεν ξέρει που σκάβουν για αγωγό νερού, φυσικό αέριο ή οπτικές ίνες για να μην κάνει κύκλους και να φτάσει εγκαίρως στη δουλειά του και το χειρότερο όταν γνωρίζει πως όλες αυτές οι τρύπες θα μπαλωθούν πρόχειρα για χρόνια, πώς να μην γίνουν «καθεστώς» στην συλλογική συνείδηση η αταξία και η αδιαφορία για τον δημόσιο χώρο, με όλα τους τα θλιβερά επακόλουθα;

Η κατασκευή και η συντήρηση υποδομών που σέβονται τον πολίτη δεν είναι απλά ζήτημα ασφάλειας ή ποιότητας ζωής. Είναι μάθημα κοινωνικής ενσυναίσθησης και σεβασμού για το δημόσιο χώρο. Πρόκειται δηλαδή για μια «θετική παιδαγωγική» της πολιτικής και φυσικά είναι δουλειά αυτών που άρχουν. Όμως εδώ στην Πρέβεζα αυτά είναι ψιλά γράμματα, αφού μας έχει γίνει συνήθεια να μετράμε «σπασμένα παράθυρα» και να πηγαίνουν τα πράγματα από το κακό στο χειρότερο.

Βαγγέλης Καινούργιος

The post Μετρώντας «σπασμένα παράθυρα»- του Βαγγέλη Καινούργιου appeared first on Preveza Today.

Πηγή: www.prevezatoday.gr