Η αμέσως προηγούμενη φορά που η ΑΕΚ είχε κληθεί να διαχειριστεί ένα ματς σε τόσο υψηλό επίπεδο, όπως στο Έτιχαντ απέναντι στην Σίτι, ήταν πριν από οκτώ ολόκληρα χρόνια. Τότε που πάλι για το Champions League, είχε πάει στο Μόναχο για να αντιμετωπίσει την Μπάγερν. Και τότε αφενός οι Βαυαροί δεν είχαν καν τα αστέρια της τωρινής Σίτι, αφετέρου είχαν δει και λίγο μπλαζέ το ματς με την ΑΕΚ. Αντίθετα με τους Άγγλους που λόγω πίεσης που έχουν φέρει οι 114 παραβάσεις, θέλουν συνεχώς να δαγκώνουν λαρύγγια.
Όμως έχει την σημασία του, το γεγονός πως η ΑΕΚ εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, δεν είχε καν πλησιάσει κοντά σε μια τέτοιου είδους ποδοσφαιρική πρόκληση. Και στα μάτια τα δικά μου, αυτό ήταν και το πιο καθοριστικό όχι μόνο για την βαριά ήττα, αλλά και για την εικόνα τεράστιας ποδοσφαιρικής διαφοράς ανάμεσα στις δυο ομάδες που μπήκαν στο γήπεδο. Δεν είχε να κάνει ούτε με τους παίκτες που έπαιξαν ή δεν έπαιξαν, το σχήμα, την τακτική, τα σωστά ή τα λάθη. Αυτά φυσικά παίζουν ρόλο, αλλά δευτερεύοντα. Η ΑΕΚ όπως και να επέλεγε να παίξει, θα έχανε ίσως και με το ίδιο βαρύ σκορ. Και αν με ρωτάτε, πολύ καλά έκανε και τελικά έχασε με τον δικό της τρόπο και όχι με παράδοξο πόλεμο. Αλλά αυτή είναι μια διαφορετική κουβέντα.
Το πρώτιστο είναι πως η ΑΕΚ πρέπει να γράψει χιλιόμετρα στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, για να μπορέσει να διαχειριστεί βράδια σαν αυτά στο Έτιχαντ. Κέρδισε την ΛΑΣΚ, μπορούσε να έχει κερδίσει και την Σαχτάρ, μπορεί να παλέψει και άλλα ματς ειδικά στη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά υπάρχει κάτι που είναι ξεκάθαρο. Δεν μπορεί από τον έναν Αύγουστο που έπαιζε την ζωή της σε μια σειρά τριών συνεχόμενων προκριματικών γύρων του Conference, να πάει στον επόμενο Οκτώβρη και να κοιτάξει στα μάτια μια από τις πέντε κορυφαίες ομάδες στο πλανήτη. Και ειδικά εκτός έδρας. Απλά δεν γίνεται, ακόμα και αν είχε ρίξει το περασμένο καλοκαίρι επιπλέον δέκα ή 15 εκατομμύρια σε μεταγραφές. Επειδή θα ακουστεί και αυτό.
Δεν αγοράζεται η εμπειρία και τα χιλιόμετρα που πρέπει να γράψει η ΑΕΚ μέσα στο κορυφαίο επίπεδο, ανάμεσα σε τοπ ομάδες, προκειμένου να μάθει τον τρόπο να διαχειρίζεται όλα αυτά που μπορούν να της προκαλέσουν μέσα στο γήπεδο. Γι αυτό και είναι πολύ κρίσιμο η ΑΕΚ να πάρει ξανά φέτος το πρωτάθλημα. Για να μπορέσει να κτίσει μια σταθερά παρουσία στο Champions League. Για να μετατρέψει ακόμα και τα στραπάτσα που έπαθε ή που πιθανόν και να πάθει στη συνέχεια της φετινής περιπέτειας, σε εμπειρία για τις επόμενες μάχες με τοπ ομάδες. Είναι απόλυτα βέβαιο, πως η ΑΕΚ που θα έχει κατακτήσει δεύτερη φορά το πρωτάθλημα, αν του χρόνου τέτοια εποχή μπήκε στο Έτιχαντ ή αντίστοιχο γήπεδο, θα ξέρει πολύ καλύτερα πως να σταθεί και από που να φυλαχθεί. Δεν λέω πως θα κερδίσει. Αυτό θέλει ακόμα πιο πολλά χιλιόμετρα και περνάει και μέσα από πολλούς παράγοντες. Σίγουρα όμως, η εικόνα της θα είναι διαφορετική από την τωρινή.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έδωσε στην ΑΕΚ η βαριά ήττα από την Σίτι. Πως πρέπει να κάνει τα πάντα, προκειμένου να εξασφαλίσει μια σταθερή παρουσία, στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Μόνο έτσι θα προπονηθεί, θα εκπαιδευτεί, θα μάθει, σε τέτοιους είδους ειδικές και υψηλού επιπέδου ποδοσφαιρικές συνθήκες και απαιτήσεις. Και δεν υπάρχουν δα και πολλοί δρόμοι. Ένας μόνο. Να κατακτήσει το πρωτάθλημα και φέτος, που έχει μπει άλλωστε ως ο βασικός στόχος της σεζόν. Ή έστω να τερματίσει σε θέση που να της δίνει εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League, χωρίς όμως αυτό να είναι καν το ίδιο. Δείτε που παίζει φέτος ο Ολυμπιακός, ο οποίος πέρυσι τερμάτισε δεύτερος και με εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League.
Προφανώς και μπορούμε και πρέπει να κάνουμε κουβέντα και για το αγωνιστικό κομμάτι. Πολλοί έχουν τις ενστάσεις τους και είναι σεβαστές, όμως θεωρώ πως ο Νίκολιτς έπραξε πολύ σωστά που πήγε να παίξει και στο Έτιχαντ με το δικό του παιχνίδι. Μ’ αυτό που έχει δουλέψει, που έχει εφαρμόσει, που έχει γράψει ποδοσφαιρικά χιλιόμετρα, που θεωρεί πως είναι το πιο αποτελεσματικό. Με σχηματισμό και αγωνιστικό μοντέλο με το οποίο δουλεύει πάνω από χρόνο, έφαγε πέντε. Αν οι παίκτες κουτούλαγαν μέσα στο γήπεδο, προσπαθώντας να παίξουν κάτι που δεν έχουν δουλέψει και εμπεδώσει, δεν θέλω να καν να σκεφτώ που θα έφτανε το σκορ. Δεν θέλει και πολύ. Έχουν πέσει οκτάρες, εφτάρες και εξάρες βροχή, με το νέο σύστημα του ομίλου του Champions League.
Όσον αφορά τα πρόσωπα, δεδομένα η επιλογή του Ζοάο Μάριο, δεν βγήκε. Δεν κράτησε μπάλα ο Πορτογάλος, δεν βοήθησε καθόλου ανασταλτικά τον Πήλιο, δεν έκανε τίποτε απ’ όσα είχε σκεφτεί ο Νίκολιτς πως θα μπορούσε να κάνει. Δεδομένο επίσης πως ήταν εκτός αγώνα ο Γιόβιτς. Ούτε του πήγαν τα δυο ματς σε Λονδίνο και Μάντσεστερ του Σέρβου, ούτε είναι και στην καλύτερη του φόρμα. Από την άλλη μεριά, πως να αδικήσεις έναν προπονητή που δεν αφήνει εκτός ενδεκάδας, έναν από τους καλύτερους του παίκτες; Δεν είναι απλό. Ούτε κάποιος μπορεί να πει με σιγουριά πως κάποιο άλλο δίδυμο στην επίθεση ή κάποιος άλλος στα αριστερά αντί του Ζοάο Μάριο θα έκανε καλύτερα την δουλειά. Άλλωστε στο δεύτερο ημίχρονο, που με τις αλλαγές του Νίκολιτς η ΑΕΚ έδειχνε να πατάει καλύτερα, έφαγε τρία, ενώ στο πρώτο είχε φάει δυο. Τουλάχιστον η ΑΕΚ μπορεί να κρατήσει, πως ο Αριάγκα είναι ένα χαφ που μπορεί να δώσει λύσεις σε παιχνίδια, εκεί που κανένα άλλο χαφ δεν μπορεί.
Και φυσικά θα κλείσω με τον κόσμο. Όχι μόνο για σηματοδοτεί το πρωτοφανές γεγονός για ελληνικό κλαμπ, πως η ΑΕΚ μέσα σε διάστημα μόλις μιας εβδομάδας, μετακίνησε συνολικά 14 χιλιάδες οπαδούς της για δυο ματς στην Αγγλία. Αλλά και για την στάση που κράτησαν. Και μετά την τσάμπα ήττα στο Στάμφορντ Μπριτζ που την έζησαν δέκα χιλιάδες, όπως και κυρίως μετά την βαριά ήττα από την Σίτι, που την βίωσαν τέσσερις χιλιάδες. Με τα κασκόλ ψηλά, με τραγούδι και με στήριξη στην ομάδα. Διότι αυτή στο κάτω – κάτω, είναι και η πραγματική έννοια της στήριξης. Αν η ΑΕΚ είχε κερδίσει την Σαχτάρ ή την Σίτι, θα είχε πανηγύρι και όχι ανάγκη από στήριξη. Όμως ο κόσμος που έκανε αυτό το κουραστικό και κυρίως πανάκριβο ταξίδι, για το οποίο ξόδεψε χρήματα και εργατοώρες που δεν του περισσεύουν, έδειξε τον δρόμο. Και το Σάββατο θα είναι ξανά δίπλα στην ΑΕΚ, για να κερδίσει τον Παναιτωλικό και να κάνει ένα ακόμα βήμα για το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα. Διότι ο κόσμος όπως και ο σύλλογος, έχουν ανάγκη να βρίσκονται και πάλι του χρόνου εδώ στα αστέρια.
Πηγή: www.sportal.gr
Εγκατάσταση Ράδιο Δίφωνο